Dlaczego wdrożenie Business Central bywa bardziej skomplikowane, niż zakładano?
Wdrożenie Microsoft Dynamics 365 Business Central może przebiegać stosunkowo szybko albo wymagać kilku miesięcy przygotowań i prac projektowych. O skali przedsięwzięcia decydują przede wszystkim procesy biznesowe, stan danych, wymagane integracje, dostępność pracowników oraz kierunek, w którym firma zamierza rozwijać swoją działalność.
Przedsiębiorstwo potrzebujące sprawniejszej obsługi finansów i raportowania może rozpocząć pracę na standardowej konfiguracji systemu. Firma prowadząca bardziej złożoną działalność, korzystająca z wielu aplikacji i posiadająca rozbudowane procedury operacyjne, będzie natomiast potrzebowała szerszych przygotowań. W takim przypadku odpowiedni może być projekt podzielony na etapy lub poprzedzony szczegółową analizą.
Obawy dotyczące kosztów, harmonogramu i możliwości kontrolowania przebiegu wdrożenia mają swoje uzasadnienie.
System ERP łączy obszary, które wcześniej mogły działać względnie niezależnie: finanse, magazyn, zakupy, raportowanie, akceptację dokumentów czy zarządzanie uprawnieniami. Zmiana sposobu obsługi jednego procesu może wpływać na pracę innych działów. Jeżeli zależności te zostaną rozpoznane dopiero podczas konfiguracji, pojawią się dodatkowe zadania, których nie uwzględniono w pierwotnym budżecie i harmonogramie.
Wiele trudności można jednak zidentyfikować jeszcze przed rozpoczęciem prac w Business Central.
Przykładem są niejednolite kartoteki kontrahentów, brak uzgodnionych zasad zatwierdzania zakupów czy rozbieżności między raportami przygotowywanymi przez poszczególne działy. Przy migracji danych i konfiguracji procesów trzeba rozstrzygnąć, które praktyki zostaną utrzymane, a które wymagają zmiany. Potrzebne są również osoby uprawnione do podejmowania decyzji dotyczących zakresu projektu.
Bez takich ustaleń nawet ograniczone wdrożenie może napotkać poważne trudności.
Model Fast Start zakłada uruchomienie wybranego zakresu standardowych funkcjonalności Business Central. Firma powinna więc wcześniej wiedzieć, jakie procesy będą obsługiwane w systemie, które dane trzeba przygotować i jakie zadania pozostaną poza pierwszym etapem. Przyspieszenie prac kosztem tych ustaleń może prowadzić do błędów, poprawek i przestojów po uruchomieniu.
Równie niekorzystne bywa nadmierne rozbudowanie przygotowań. Firma pracująca dotychczas głównie w Excelu, z prostymi zasadami rozliczeń i niewielką liczbą użytkowników, niekoniecznie potrzebuje wielotygodniowych warsztatów dotyczących każdego możliwego procesu. Rozbudowana dokumentacja może pochłonąć znaczną część budżetu, zanim pracownicy zaczną korzystać z podstawowych funkcji systemu.
Dlatego przy planowaniu wdrożenia warto ustalić, jakie zmiany organizacja jest w stanie przeprowadzić w pierwszym etapie, zachowując ciągłość pracy i kontrolę nad projektem.
Ocena powinna obejmować koszty, ryzyko operacyjne, jakość raportowania, przygotowanie użytkowników oraz późniejsze możliwości rozbudowy Business Central.
Przed rozpoczęciem konfiguracji należy rozstrzygnąć kilka kwestii:
- Które procesy muszą działać w Business Central od dnia uruchomienia produkcyjnego?
- Jakie dane należy oczyścić i przenieść, a które mogą pozostać w dotychczasowych systemach lub archiwach?
- Bez jakich integracji pracownicy nie będą mogli wykonywać codziennych obowiązków?
- Jakie raporty są potrzebne do bieżącej kontroli finansów i podejmowania decyzji zarządczych?
- Których użytkowników trzeba przygotować do pracy w systemie przed jego uruchomieniem?
Ustalenia te pomagają określić zakres pierwszego etapu, oszacować nakład pracy i wskazać obszary wymagające dodatkowej analizy. Stanowią też punkt odniesienia przy ocenie zmian zgłaszanych już w trakcie realizacji projektu.
Business Central można rozwijać stopniowo, w miarę pojawiania się kolejnych potrzeb. Warunkiem udanego rozpoczęcia jest właściwe przygotowanie danych, uzgodnienie zasad pracy i przypisanie odpowiedzialności za decyzje wdrożeniowe. Na tej podstawie można wybrać sposób realizacji odpowiadający faktycznej sytuacji przedsiębiorstwa.
Trzy modele wdrożenia Microsoft Dynamics 365 Business Central
W projektach Business Central stosuje się różne podejścia do planowania, konfiguracji i uruchamiania systemu. Wybór zależy od stopnia przygotowania przedsiębiorstwa, liczby procesów objętych zmianą i konsekwencji ewentualnych problemów po uruchomieniu.
Szybkie zakończenie projektu ma wartość wtedy, gdy pozwala przekazać użytkownikom system gotowy do obsługi ich zadań. Równie istotne jest ograniczenie prac analitycznych i konfiguracyjnych, które na obecnym etapie działalności firmy nie znajdują uzasadnienia.
Trzy podstawowe modele różnią się zakresem przygotowań, organizacją prac i sposobem zarządzania rozwojem systemu.
1. Szybkie wdrożenie standardowe (Fast Start)
W modelu Fast Start zakres projektu opiera się głównie na funkcjonalnościach dostępnych w standardowej wersji Business Central. Firma przyjmuje określony sposób obsługi procesów i ogranicza liczbę dodatkowych modyfikacji.
Zwykle obejmuje to konfigurację finansów, przygotowanie kartotek i sald początkowych, utworzenie kont użytkowników, przypisanie uprawnień, udostępnienie podstawowych raportów oraz szkolenia z codziennych czynności.
Ten sposób wdrożenia wymaga odpowiedniego przygotowania, choć zakres analizy jest mniejszy niż w rozbudowanych projektach. Trzeba potwierdzić poprawność danych, uzgodnić zasady księgowania i sprawdzić, czy standardowy przebieg procesów odpowiada wymaganiom firmy.
Fast Start będzie trudny do zastosowania w organizacji potrzebującej rozbudowanych rozwiązań niestandardowych, skomplikowanej obsługi wielu spółek, zaawansowanej gospodarki magazynowej czy licznych połączeń z systemami zewnętrznymi. W takich warunkach ograniczenie zakresu analizy może utrudnić prawidłowe przygotowanie konfiguracji.
2. Wdrożenie etapowe
Przedsiębiorstwa rozwijające działalność często potrzebują uruchomić podstawowe funkcje Business Central, choć już na etapie planowania przewidują znacznie szersze wykorzystanie systemu.
Wdrożenie etapowe pozwala rozłożyć te prace w czasie. Pierwszy etap obejmuje procesy potrzebne do bieżącej działalności. Kolejne można rozpocząć po sprawdzeniu działania uruchomionych funkcji i przygotowaniu zespołu do następnych zmian.
Firma może więc rozpocząć od finansów, uporządkowania danych i podstawowej obsługi operacyjnej. Późniejsza rozbudowa może dotyczyć:
- szczegółowego raportowania i elektronicznych ścieżek akceptacji,
- integracji z pozostałymi systemami używanymi w firmie,
- rozszerzeń i automatyzacji opartych na Microsoft Power Platform,
- dokładniejszej kontroli stanów i operacji magazynowych,
- automatyzacji powtarzalnych czynności w działach operacyjnych.
Podział na etapy wymaga jednak planowania wykraczającego poza samo uruchomienie pierwszych funkcji.
Już na początku należy określić zależności między etapami, orientacyjne koszty przyszłych prac, ich priorytety oraz osoby odpowiedzialne za realizację. Istotne są zwłaszcza decyzje dotyczące struktury danych i konfiguracji, które mogą utrudnić późniejszą rozbudowę.
Bez takiego planu firma może przez długi czas pracować na rozwiązaniu częściowym, choć pierwotnie zakładała dalszą automatyzację i integrację procesów.
3. Pełne wdrożenie poprzedzone analizą
W organizacjach o rozbudowanej strukturze znaczna część decyzji projektowych musi zostać podjęta przed rozpoczęciem konfiguracji. Dotyczy to szczególnie przedsiębiorstw prowadzących działalność w wielu spółkach, posiadających złożone procesy magazynowe, produkcyjne lub dystrybucyjne.
Szczegółowych przygotowań mogą również wymagać nietypowe zasady raportowania, duża liczba integracji czy migracja ze starszego systemu, takiego jak Microsoft Dynamics NAV.
Analiza przedwdrożeniowa służy rozpoznaniu procesów, przepływu danych i zależności pomiędzy poszczególnymi obszarami działalności. Na jej podstawie powstają założenia konfiguracji, migracji, testów i przygotowania użytkowników.
Dobrze przeprowadzona analiza pomaga wykryć niezgodności między wymaganiami biznesowymi a możliwościami standardowego systemu. Ułatwia też oszacowanie prac związanych z rozszerzeniami oraz określenie kolejności uruchamiania poszczególnych funkcji.
Zakres analizy powinien odpowiadać rzeczywistym potrzebom. Próba szczegółowego opisania wszystkich hipotetycznych scenariuszy rozwoju przedsiębiorstwa może opóźnić projekt, zwiększyć koszty konsultacji i utrudnić podejmowanie decyzji.
Przy wyborze modelu wdrożenia różne działy będą oceniać projekt według własnych kryteriów.
Dla zarządu i dyrektora finansowego istotne są koszty, harmonogram i możliwość polegania na danych finansowych. Dział IT musi uwzględnić jakość danych, architekturę rozwiązania, integracje i późniejsze utrzymanie systemu. Osoby odpowiadające za zmianę organizacyjną oceniają natomiast dostępność pracowników, zakres szkoleń i wpływ wdrożenia na codzienne obowiązki.
Te wymagania trzeba uzgodnić przed zatwierdzeniem planu projektu.
Sama data uruchomienia Business Central nie wystarczy do oceny powodzenia wdrożenia. Znaczenie ma również poprawność realizowanych operacji, samodzielność użytkowników, wiarygodność raportów i możliwość dalszego rozwijania rozwiązania bez konieczności powtarzania wykonanych wcześniej prac.
Dlaczego mniejsze firmy mogą rozpocząć od prostszego wdrożenia Business Central?
W mniejszych przedsiębiorstwach pierwsze wdrożenie ERP często dotyczy przede wszystkim uporządkowania finansów, danych i podstawowych procedur. Rozbudowana automatyzacja może pojawić się później, gdy firma będzie już korzystać z jednolitego systemu i dokładniej określi potrzeby poszczególnych działów.
Takie podejście ma szczególne uzasadnienie w organizacjach, które prowadzą część ewidencji w Excelu, używają prostego programu księgowego albo przekazują informacje pomiędzy kilkoma niepołączonymi aplikacjami.
Przy takim sposobie pracy dane o kontrahentach, zakupach, produktach i rozliczeniach mogą być przechowywane w różnych miejscach. Przygotowanie zestawień wymaga ręcznego łączenia informacji, a ich aktualność zależy od tego, kiedy pracownicy uzupełnili poszczególne pliki.
Uruchomienie podstawowych funkcji Business Central daje możliwość uporządkowania tych operacji w jednym środowisku. Pozwala też ograniczyć ręczne przepisywanie danych i ujednolicić zasady ich rejestrowania.
Samo przeniesienie pracy do ERP wymaga jednak wcześniejszego ustalenia, jakie informacje powinny znaleźć się w systemie oraz kto odpowiada za ich poprawność.
Co powinno znaleźć się w pierwszym etapie?
Zakres początkowego wdrożenia zależy od działalności firmy i funkcji, które mają zostać uruchomione produkcyjnie. W przypadku wielu rozwijających się przedsiębiorstw obejmuje on:
- konfigurację podstawowych funkcji finansowo-księgowych,
- ustalenie struktury i konfigurację planu kont,
- przygotowanie kartotek klientów, dostawców i produktów,
- migrację sald początkowych,
- utworzenie użytkowników oraz przypisanie ról i uprawnień,
- uruchomienie raportów niezbędnych do bieżącej pracy,
- przeszkolenie pracowników odpowiedzialnych za poszczególne procesy,
- wsparcie zespołu podczas uruchomienia produkcyjnego.
Każdy z tych obszarów wpływa na przebieg codziennej pracy po zmianie systemu. Błędy w przygotowaniu danych albo konfiguracji mogą ujawnić się już podczas wystawiania dokumentów, księgowania operacji czy uzgadniania raportów.
Dobrym przykładem jest migracja kartotek kontrahentów.
Jeżeli w dotychczasowych bazach ten sam klient występuje pod kilkoma nazwami albo posiada nieaktualne dane, przeniesienie rekordów bez weryfikacji może utrwalić te nieprawidłowości w nowym systemie. Pracownicy będą musieli samodzielnie ustalać, która kartoteka jest poprawna. Rozbieżności mogą następnie pojawić się w dokumentach i zestawieniach.
W efekcie użytkownicy mogą wracać do arkuszy Excel, aby sprawdzać informacje, których nie są pewni w ERP. Taka sytuacja utrudnia przyjęcie nowego sposobu pracy i zwiększa obciążenie osób odpowiedzialnych za obsługę systemu.
Zbyt rozbudowana analiza również może mieć niekorzystne konsekwencje, szczególnie gdy większość omawianych zagadnień dotyczy funkcji przewidzianych dopiero na odległą przyszłość. Firma ponosi wówczas koszty przygotowania rozwiązań, które nie odpowiadają na jej bieżące problemy.
Przy ustalaniu pierwszego zakresu warto więc sprawdzić, które czynności wymagają usprawnienia już teraz.
Przedsiębiorstwo przechodzące z Excela lub prostego programu księgowego do Business Central może potrzebować przede wszystkim sprawniejszego zamykania miesiąca, uporządkowania kontroli zakupów, aktualnych informacji o stanach magazynowych albo ograniczenia ręcznego uzgadniania danych.
Po uruchomieniu i ustabilizowaniu tych procesów można ocenić zasadność dalszych inwestycji w elektroniczne obiegi akceptacji, automatyzację z wykorzystaniem Power Platform, bardziej szczegółowe raportowanie, integracje z innymi aplikacjami i dodatkowe funkcje magazynowe.
Taka kolejność pozwala podejmować decyzje o rozszerzeniach na podstawie sposobu, w jaki pracownicy rzeczywiście korzystają z uruchomionego systemu.
Jakie problemy przed wdrożeniem mogą przełożyć się na ryzyko biznesowe?
Część zagrożeń dla projektu można rozpoznać przed migracją danych i rozpoczęciem konfiguracji. Ich konsekwencje dotyczą zarówno kosztów, jak i codziennej pracy poszczególnych działów.
Zestawienie pokazuje, dlaczego ograniczony zakres wdrożenia nadal wymaga dokładnego przygotowania wybranych obszarów.
Najwięcej uwagi należy poświęcić decyzjom, od których zależy możliwość prawidłowej pracy po uruchomieniu systemu. Dotyczy to w szczególności danych podstawowych, sald, uprawnień, zasad księgowania i czynności wykonywanych przez użytkowników.
W małej firmie znaczenie ma również dostępność pracowników uczestniczących w projekcie. Często łączą oni obowiązki wdrożeniowe z bieżącą obsługą klientów, zakupów, magazynu lub księgowości. Harmonogram powinien uwzględniać czas potrzebny na przygotowanie danych, udział w testach i szkolenia.
Odpowiednio wyznaczony zakres pomaga ograniczyć nieplanowane wydatki i zakłócenia operacyjne. Po pierwszym etapie firma powinna mieć dane umożliwiające prowadzenie podstawowych procesów, ustalone zasady odpowiedzialności oraz konfigurację, którą będzie można rozwijać wraz ze zmianą potrzeb biznesowych.
Jak wybrać odpowiedni model wdrożenia Business Central?
Decyzja o sposobie wdrożenia powinna wynikać z oceny sytuacji przedsiębiorstwa. Dwie firmy o podobnej liczbie pracowników mogą potrzebować zupełnie innego projektu, jeżeli różnią się strukturą procesów, liczbą integracji lub wymaganiami dotyczącymi raportowania.
Przykładowo niewielkie przedsiębiorstwo dystrybucyjne z zaawansowaną obsługą magazynu może potrzebować znacznie szerszej analizy niż większa organizacja, która zamierza uruchomić wyłącznie standardowe funkcje finansowe.
Przed określeniem zakresu prac warto przeprowadzić ocenę gotowości do wdrożenia Business Central. Pozwala ona ustalić, gdzie wystarczy standardowa konfiguracja, a gdzie potrzebne będą dodatkowe uzgodnienia, testy lub prace projektowe.
Ocena gotowości firmy do wdrożenia Business Central
Każdy z poniższych obszarów można ocenić jako mało, średnio lub bardzo złożony. Taka klasyfikacja ułatwia rozmowę o zakresie wdrożenia i pomaga wskazać kwestie, które wymagają dokładniejszego rozpoznania.
Ocena poszczególnych kryteriów nie musi prowadzić do jednoznacznego wyniku. Firma może posiadać dobrze uporządkowane dane finansowe, a jednocześnie korzystać ze skomplikowanych integracji magazynowych.
W takiej sytuacji zakres analizy można różnicować: standardowe obszary przygotować w prostszy sposób, a więcej czasu przeznaczyć na te procesy, od których zależy poprawność wymiany danych i ciągłość pracy.
Kiedy wybrać szybkie wdrożenie?
Fast Start można rozważyć, jeżeli firma realizuje stosunkowo proste, powtarzalne procesy i zamierza korzystać przede wszystkim ze standardowych funkcjonalności Business Central.
Znaczenie ma również stan danych. Kartoteki, salda i podstawowe informacje potrzebne do pracy powinny nadawać się do przygotowania oraz zweryfikowania bez rozbudowanego projektu migracyjnego.
Liczba niezbędnych integracji powinna być niewielka, a wymagania dotyczące raportowania możliwe do obsłużenia w przyjętym zakresie konfiguracji.
W takich warunkach ograniczenie pierwszego etapu do podstawowych funkcji pozwala skoncentrować pracę zespołu na uruchomieniu procesów, z których firma będzie korzystała bezpośrednio po przejściu na ERP.
Kiedy lepsze będzie wdrożenie etapowe?
Ten model odpowiada firmom, które mają jasno określone potrzeby na moment uruchomienia, ale przewidują dalszą rozbudowę Business Central.
Pierwszy etap może obejmować finanse, dane podstawowe, użytkowników i raportowanie. Po ustabilizowaniu pracy można uruchamiać kolejne obszary: automatyzację, obsługę magazynu, nowe raporty lub integracje.
Przy takim podejściu ważne jest uwzględnienie przyszłych wymagań już podczas projektowania podstawowej konfiguracji. Dotyczy to zwłaszcza struktury danych, zasad ewidencji i połączeń, które będą potrzebne w następnych etapach.
Plan powinien też określać warunki rozpoczęcia kolejnych prac oraz sposób zatwierdzania ich zakresu i budżetu. Zapobiega to sytuacji, w której tymczasowe rozwiązania pozostają w firmie na stałe.
Kiedy warto przeprowadzić pełną analizę przedwdrożeniową?
Szczegółowa analiza jest uzasadniona w organizacjach posiadających rozbudowane procesy operacyjne, wiele spółek, niestandardowe wymagania raportowe lub istotne zależności między systemami.
Dotyczy to również projektów migracji ze starszego środowiska Microsoft Dynamics NAV, szczególnie gdy przez lata rozbudowywano je o indywidualne modyfikacje i integracje.
Przed rozpoczęciem konfiguracji trzeba wówczas rozpoznać, które rozwiązania mogą zostać przeniesione na standardowe funkcjonalności Business Central, które wymagają odmiennej organizacji procesu, a które będą potrzebowały rozszerzeń.
Analiza pozwala też ustalić zakres migracji danych, przygotować scenariusze testowe i określić odpowiedzialność za poszczególne obszary projektu. Im większa liczba zależności między procesami, tym istotniejsze staje się ich rozpoznanie przed uruchomieniem produkcyjnym.
Wybór modelu wdrożenia wymaga udziału osób odpowiedzialnych za biznes, finanse, IT i zarządzanie zmianą.
Zarząd ocenia uzasadnienie kosztów, ryzyko projektu i znaczenie wdrożenia dla dalszego rozwoju firmy. Dyrektor finansowy określa wymagania dotyczące księgowości, kontroli i raportowania. Dział IT analizuje architekturę, dane, integracje i utrzymanie rozwiązania. Przedstawiciele działów operacyjnych powinni natomiast potwierdzić, jak proponowane procesy będą działały podczas codziennej pracy.
Rozbieżności pomiędzy tymi wymaganiami należy wyjaśnić przed zatwierdzeniem zakresu projektu. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której potrzeby jednego działu wymuszają kosztowne zmiany konfiguracji zaakceptowanej wcześniej przez pozostałe zespoły.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy szybkie wdrożenie Business Central wiąże się z większym ryzykiem?
Samo skrócenie harmonogramu nie musi zwiększać ryzyka. Znaczenie ma zakres funkcjonalności, stopień przygotowania danych i gotowość firmy do pracy na standardowych procesach Business Central. Fast Start może być odpowiednim wyborem, gdy wymagania są jasno określone, dane zostały sprawdzone, a użytkownicy wiedzą, jak wykonywać podstawowe czynności. Problemy pojawiają się przede wszystkim wtedy, gdy podczas skracania projektu rezygnuje się z potrzebnych testów, uzgodnień lub przygotowania pracowników.
Kiedy warto zdecydować się na pełną analizę przedwdrożeniową?
Pełną analizę warto przeprowadzić, gdy złożoność procesów, integracji lub migracji utrudnia wiarygodne oszacowanie zakresu prac. Dotyczy to w szczególności organizacji korzystających z wielu systemów, obsługujących skomplikowane procesy magazynowe i produkcyjne, prowadzących działalność w kilku spółkach albo wymagających niestandardowego raportowania. Analiza powinna zakończyć się ustaleniami, które można wykorzystać przy projektowaniu konfiguracji, migracji, testów i harmonogramu. Zakres dokumentacji należy dostosować do decyzji, jakie rzeczywiście trzeba podjąć przed rozpoczęciem wdrożenia.
Czy automatyzację procesów można wdrożyć później?
Tak. Business Central można rozwijać po uruchomieniu podstawowych funkcji. W wielu przedsiębiorstwach pierwszeństwo mają poprawna obsługa finansów, uporządkowane dane, konfiguracja uprawnień i dostęp do potrzebnych raportów. Po ustabilizowaniu pracy łatwiej rozpoznać czynności wymagające automatyzacji i oszacować korzyści z ich usprawnienia. Kolejne etapy mogą obejmować rozwiązania wykorzystujące Microsoft Power Platform, elektroniczne obiegi akceptacji, integracje z innymi aplikacjami czy dodatkowe mechanizmy kontroli. Przyszłą rozbudowę należy jednak uwzględnić w początkowych założeniach projektu, szczególnie gdy wpływa na strukturę danych lub sposób konfiguracji podstawowych procesów.
Czy trzeba migrować wszystkie dane historyczne?
Zakres migracji powinien wynikać z potrzeb operacyjnych, raportowych oraz obowiązków prawnych i księgowych. Przenoszenie pełnej historii może wymagać dodatkowego przygotowania danych, opracowania mechanizmów migracyjnych i przeprowadzenia rozbudowanych testów. W części projektów wystarczy przeniesienie danych podstawowych, sald początkowych i informacji potrzebnych do obsługi otwartych procesów. Pozostałe dane historyczne mogą wymagać zachowania w dostępnych archiwach lub dotychczasowych rozwiązaniach, zgodnie z obowiązującymi wymaganiami. Decyzję należy podjąć przed migracją, uwzględniając sposób późniejszego korzystania z tych informacji.
Jak uniknąć niekontrolowanego rozszerzania zakresu wdrożenia?
Przed rozpoczęciem projektu trzeba zatwierdzić zakres pierwszego etapu, listę funkcjonalności przewidzianych na później oraz zasady zgłaszania i akceptowania zmian. Każde nowe wymaganie powinno zostać ocenione pod względem pracochłonności, kosztu, wpływu na harmonogram i zależności od innych elementów rozwiązania. Potrzebna jest też osoba lub grupa decyzyjna, która może zatwierdzić zmianę budżetu i zakresu projektu. Takie zasady pozwalają odróżnić wymagania konieczne do uruchomienia systemu od usprawnień, które można zaplanować po zakończeniu pierwszego etapu.
Od czego zacząć wdrożenie Business Central?
Przygotowania warto rozpocząć od przeglądu procesów, danych i systemów, z których firma obecnie korzysta. Trzeba ustalić zakres funkcji potrzebnych do codziennej pracy, wymagania dotyczące raportowania i integracji, a także dostępność pracowników odpowiedzialnych za przygotowanie i testowanie rozwiązania. Na tej podstawie można ocenić, czy przedsiębiorstwo jest gotowe do szybkiego wdrożenia standardowego, potrzebuje projektu etapowego, czy powinno wcześniej przeprowadzić szczegółową analizę przedwdrożeniową.
Warto również określić zakres migracji danych, odpowiedzialność za decyzje projektowe i zasady późniejszego rozwijania systemu. Ustalenia te będą potrzebne przy przygotowaniu budżetu, harmonogramu oraz wyborze partnera wdrożeniowego.
GO ERP pomoże Twojej firmie przeanalizować dostępne modele wdrożenia Microsoft Dynamics 365 Business Central i określić zakres projektu odpowiadający jej procesom, wymaganiom oraz możliwościom organizacyjnym.
Skontaktuj się z GO ERP, aby omówić planowane wdrożenie, zakres pierwszego etapu i obszary wymagające dodatkowych przygotowań.



