Jak rozpoznać ukryte ryzyka w procesach biznesowych, zanim zaczną spowalniać firmę?

Turinys

Rzeczywisty przebieg procesów nie zawsze odzwierciedla to, co widać w systemach

W CRM zapisano termin realizacji zamówienia, a klient później uzgodnił z handlowcem zmianę, którą potwierdzono e-mailem. Dział operacyjny uwzględnił nowe ustalenia w swoim arkuszu, jednak raport dla kierownictwa nadal pobiera dane z systemu. Wszystkie informacje istnieją i każda ma swoje źródło. Pozostaje ustalić, która z nich obowiązuje. 

Podobne sytuacje zdarzają się w firmach korzystających z rozbudowanego środowiska informatycznego. ERP obsługuje zamówienia, finanse i gospodarkę magazynową. CRM gromadzi informacje o klientach, kontaktach handlowych i lejku sprzedażowym. Systemy zgłoszeniowe pomagają zarządzać obsługą klientów oraz zobowiązaniami wobec nich. Dokumenty są przechowywane na dyskach współdzielonych, a narzędzia analityczne dostarczają raporty i dashboardy. Taki podział funkcji mówi jednak stosunkowo niewiele o tym, jak pracownicy rzeczywiście wykonują swoje zadania. 

Między systemami funkcjonują arkusze Excel, dodatkowe rejestry, papierowe formularze, eksportowane zestawienia i korespondencja e-mail. Część ustaleń nigdy nie trafia do oficjalnej dokumentacji. Pracownicy znają obowiązujące wyjątki, pamiętają wcześniejsze decyzje i wiedzą, do kogo zwrócić się po wyjaśnienie rozbieżności. Te dodatkowe sposoby pracy zwykle powstają z uzasadnionych powodów. Arkusz pozwala szybko zestawić dane, których system nie pokazuje w odpowiedniej formie. E-mail ułatwia uzyskanie zatwierdzenia. Własny rejestr pomaga kierownikowi śledzić sprawy, których statusów nie widać w ERP. 

Kłopot zaczyna się wtedy, gdy takie rozwiązania przejmują funkcje istotne dla kontroli nad procesem. Aktualność danych zależy od ręcznego wprowadzania zmian, historia decyzji jest rozproszona, a ustalenie osoby odpowiedzialnej wymaga odtworzenia korespondencji. Podczas audytu trzeba szukać dokumentów w kilku miejscach. Nieobecność pracownika może utrudnić realizację zadań, ponieważ część wiedzy o procesie pozostaje wyłącznie u niego. Konsekwencje sięgają również poziomu zarządczego. Raport przygotowany na podstawie danych systemowych może pomijać zmiany, które pracownicy uwzględnili już w codziennej pracy. Kierownictwo otrzymuje wówczas spójne zestawienie, lecz niekoniecznie pełny obraz sytuacji. 

Dlatego podczas przeglądu procesów przydatniejsze od ustalania, kto korzysta z Excela, jest sprawdzenie, gdzie pracownicy szukają informacji, którym rzeczywiście ufają. 

Jeżeli handlowiec przed potwierdzeniem terminu dostawy sprawdza dodatkowy plik, kierownik operacyjny prowadzi własne zestawienie zamówień, a dział finansowy przygotowuje osobną wersję danych, należy prześledzić przepływ informacji między tymi miejscami. Dopiero wtedy można ocenić, na ile systemy odzwierciedlają faktyczny przebieg procesów. Podobną zależność można zaobserwować przy zakupach. Wniosek zostaje zarejestrowany w systemie, ale akceptacja odbywa się e-mailem. Osoba prowadząca sprawę musi pamiętać o ponagleniach, a po kilku miesiącach odtworzenie kolejności zatwierdzeń wymaga przeszukania skrzynki pocztowej. 

W magazynie rozbieżność dotycząca stanu towaru może być znana pracownikowi na długo przed aktualizacją oficjalnego raportu. Jeżeli sprzedaż korzysta z tego raportu przy potwierdzaniu dostępności produktów, informacja dociera do niej z opóźnieniem. Tego rodzaju przypadki pokazują, dlaczego ocena procesów wymaga wyjścia poza samą konfigurację systemów. Trzeba zobaczyć, co dzieje się z informacją od chwili jej powstania do momentu wykorzystania w decyzji. 

Test pięciu pytań: gdzie faktycznie znajdują się dane o procesie?

Przed wdrożeniem Power Apps, automatyzacją obiegu zadań, integracją systemów lub zmianą konfiguracji ERP dobrze jest odtworzyć pełną drogę informacji. Pomaga w tym pięć pytań, które można zadać pracownikom odpowiedzialnym za poszczególne etapy procesu. 

Odpowiedź na ostatnie pytanie potrafi ujawnić więcej niż szczegółowy wykaz używanych aplikacji. 

Zamiast korzystać z centralnej bazy, pracownicy bazują na nieformalnym obiegu informacji – sięgają po ostatnie zrzuty danych, arkusze kalkulacyjne z aktualniejszymi wpisami czy skorygowane raporty z finansów. W praktyce oznacza to również uzależnienie od wiedzy konkretnych osób, u których przechowywane są najnowsze wersje plików. Każda taka sytuacja wskazuje miejsce, w którym pracownicy szukają informacji poza oficjalnym źródłem. Przy dalszej analizie należy sprawdzić, dlaczego właśnie tam trafiają po aktualne dane i jakie decyzje podejmują na ich podstawie. 

Sam fakt korzystania z dodatkowego narzędzia nie przesądza jeszcze o poziomie ryzyka. Arkusz używany do pomocniczych obliczeń może dobrze spełniać swoją funkcję. Inaczej należy ocenić plik, na podstawie którego regularnie podejmuje się decyzje finansowe, zatwierdza działania albo potwierdza warunki realizacji zamówień. W takim przypadku istotne stają się zasady zarządzania dokumentem. Kto odpowiada za jego poprawność? Kto może wprowadzać zmiany? Czy istnieje dokumentacja? Czy arkusz jest testowany i czy można sprawdzić wcześniejsze wersje? 

Podobnie jest z dokumentacją papierową. Formularz może być wygodny w określonych warunkach pracy, ale jeśli zawiera zatwierdzenie ważnej decyzji, które później nie jest rejestrowane w systemie, pojawia się trudność z wyszukaniem dokumentu i prześledzeniem historii akceptacji. Przy procesach prowadzonych e-mailowo zagrożenia mają jeszcze inny charakter. Terminowość zależy od ręcznego przypominania o zadaniach, przekazywania wiadomości kolejnym osobom i pilnowania, czy odpowiedź rzeczywiście nadeszła. Część odpowiedzialności za sprawny przebieg procesu przejmuje pamięć pracowników. 

Wprowadzanie zakazu korzystania z dodatkowych narzędzi zwykle nie rozwiązuje przyczyny takich praktyk. Jeżeli pracownicy utworzyli własny rejestr, ponieważ system nie dostarcza potrzebnych informacji, odebranie im tego rejestru nie uzupełni brakującej funkcjonalności. 

Ocena powinna więc obejmować znaczenie danego rozwiązania dla działalności firmy. Szczególnego sprawdzenia wymagają procesy wpływające na zobowiązania wobec klientów, decyzje finansowe, możliwość przeprowadzenia audytu, szybkość obsługi, planowanie zapasów, obciążenie zespołów oraz zgodność z przepisami. 

W obszarach o niewielkim ryzyku rozwiązania pomocnicze mogą pozostać częścią codziennej pracy. Przy procesach krytycznych konieczne może być wprowadzenie zasad kontroli, przypisanie odpowiedzialności albo przeniesienie wybranych czynności do odpowiedniego systemu. 

W GO ERP rozmowę o usprawnieniach można rozpocząć od analizy tych właśnie zależności. Jej zakres obejmuje ustalenie miejsc powstawania i aktualizacji danych, osób odpowiedzialnych za ich poprawność oraz procesów korzystających z tych informacji. Trzeba również rozpoznać skutki potencjalnych błędów. 

Dopiero zebrane w ten sposób ustalenia pozwalają ocenić, czy potrzebna będzie nowa aplikacja, automatyzacja, integracja systemów, czy raczej uporządkowanie sposobu korzystania z istniejącego środowiska ERP lub CRM. 

Niespójne dane między działami - skąd bierze się problem?

Sprzedaż potwierdza klientowi warunki zamówienia. Operacje sprawdzają możliwości realizacji, magazyn weryfikuje dostępność, a finanse zatwierdzają odpowiednie warunki handlowe. Każdy zespół wykonuje określoną część pracy, ale ostateczny rezultat zależy od informacji przekazywanych między nimi. W takich procesach łatwo przeoczyć moment, w którym ustalenia przestają być spójne. 

Dział sprzedaży może nadal widzieć pierwotną wersję zamówienia, podczas gdy operacje uwzględniły już zmianę zakresu. Kierownik korzysta z raportu przygotowanego poprzedniego dnia, a finanse mają zatwierdzone kwoty w osobnym zestawieniu. Jeżeli klient otrzymał wcześniej potwierdzenie terminu nieuwzględniającego aktualnych ograniczeń operacyjnych, rozbieżność zaczyna wpływać również na jego obsługę. 

Takie sytuacje są szczególnie prawdopodobne tam, gdzie odpowiedzialność za sprawę przechodzi kolejno przez kilka działów. Przy analizie procesów trzeba więc ustalić, jakie informacje powinny zostać przekazane następnemu zespołowi, kto odpowiada za ich aktualność i skąd odbiorca ma wiedzieć, że może już rozpocząć swoją część pracy. 

Dotyczy to wielu codziennych czynności: uzgadniania warunków z klientami, stosowania indywidualnych cen, weryfikacji limitów kredytowych, zatwierdzania zakupów, potwierdzania dostępności towarów i terminów dostaw. Podobne zależności występują przy reklamacji, realizacji zadań projektowych i obsłudze wniosków wewnętrznych. 

Jeżeli informacje są przekazywane przez współdzielone arkusze, kolejne wiadomości e-mail, kopiowane notatki lub ustne ustalenia, aktualność danych wymaga ciągłej uwagi uczestników procesu. 

Każda zmiana musi dotrzeć do właściwych osób. Ktoś powinien poprawić plik, poinformować pozostałe działy i upewnić się, że wcześniejsza wersja nie będzie już wykorzystywana. Przy większej liczbie spraw takie działania zaczynają zajmować znaczącą część czasu pracy. 

Ich koszt rzadko jest widoczny w jednym miejscu. 

Pracownik pyta o aktualny status, ponieważ nie może go sprawdzić samodzielnie. Menedżer prosi o dodatkowe potwierdzenie, bo informacja z systemu nie uwzględnia ostatnich zmian. Ktoś ponownie wpisuje dane do kolejnej aplikacji. Podjęcie decyzji opóźnia się do momentu wyjaśnienia rozbieżności. 

Z perspektywy pojedynczego zespołu są to niewielkie czynności. W całym procesie tworzą jednak dodatkową pracę, której można nie zauważyć podczas oceny wydajności poszczególnych działów. 

Przeanalizujmy dokładniej obsługę zapytania o termin dostawy. 

Handlowiec rejestruje prośbę klienta. Dział operacyjny ocenia dostępne możliwości realizacji, magazyn sprawdza stan towarów, a finanse mogą dodatkowo zweryfikować limit kredytowy lub uzgodnione warunki cenowe. Po zakończeniu tych ustaleń obsługa klienta powinna przekazać odpowiedź. 

Jeśli każdy zespół korzysta z innego źródła informacji, pracownik odpowiedzialny za kontakt z klientem musi zebrać potwierdzenia z kilku miejsc. Czasem konieczne będzie również porównanie danych z systemu z aktualniejszym arkuszem albo uzyskanie wyjaśnienia zmiany zapisanej w korespondencji. 

Wszyscy uczestnicy mogą wykonać swoje zadania w terminie, a klient i tak będzie czekał na odpowiedź dłużej, niż wynikałoby to z czasu potrzebnego na samą weryfikację zamówienia. 

Dla firmy oznacza to wydłużenie reakcji, powielanie czynności i konieczność poprawiania informacji. Raporty operacyjne również tracą na wiarygodności, gdy nie obejmują wszystkich ustaleń powstałych podczas realizacji spraw. 

Pierwszym sygnałem ostrzegawczym nie jest Excel, lecz konieczność ciągłego dopytywania o status

Współdzielony arkusz może wystarczyć do koordynowania prostych zadań. Małe zespoły często wykorzystują go skutecznie, szczególnie przy procesach o niewielkim ryzyku i jasno określonej odpowiedzialności. 

Szczegółowego sprawdzenia wymaga sytuacja, w której arkusz staje się jedynym rejestrem zatwierdzeń, zobowiązań wobec klientów, wyjątków lub decyzji operacyjnych. 

Najłatwiej rozpoznać takie zależności, obserwując codzienną komunikację między pracownikami. Jeżeli sprawdzenie statusu wymaga kontaktu z konkretną osobą, informacja o postępie prac prawdopodobnie nie jest dostępna wszystkim uczestnikom procesu w odpowiednim miejscu. 

Podczas przeglądu organizacji pomocne będą następujące pytania: 

  • Które działy poświęcają najwięcej czasu na ustalanie aktualnego statusu spraw? 
  • Przy jakich decyzjach pracownicy muszą ręcznie weryfikować dane w dodatkowym pliku? 
  • Które procesy zwalniają lub zatrzymują się podczas nieobecności określonego pracownika? 
  • Jakie raporty trzeba dodatkowo sprawdzać lub wyjaśniać, zanim menedżerowie mogą oprzeć na nich decyzje? 
  • Czy firma potwierdza klientom zobowiązania na podstawie informacji niedostępnych w ERP, CRM lub systemach obsługi zgłoszeń? 

Odpowiedzi pomagają wyznaczyć obszary, w których należy sprawdzić zasadność automatyzacji, integracji systemów, wykorzystania Power Apps, Dynamics 365 CRM, Business Central albo optymalizacji istniejącego ERP. 

Zakres zmian powinien odpowiadać znaczeniu danego procesu. Ręczne przekazywanie informacji jest szczególnie kosztowne wtedy, gdy wpływa na termin obsługi, jakość danych, dostępność informacji dla innych zespołów lub możliwość sprawowania nadzoru. 

W projektach usprawniających procesy GO ERP istotnym punktem analizy są zasady odpowiedzialności. Jeśli status zadania jest niejasny, dane nie mają określonego właściciela, a pracownicy stosują odmienne reguły postępowania, nowa aplikacja może przenieść te same niejasności do kolejnego systemu. 

Dlatego przy procesach obejmujących kilka działów należy najpierw ustalić, kto podejmuje decyzje, gdzie znajduje się wiarygodne źródło danych i jakie informacje muszą być dostępne na kolejnych etapach pracy. 

Na tej podstawie można wybrać odpowiedni zakres usprawnień: zmianę obiegu zadań, aplikację low-code, integrację systemów albo modyfikację konfiguracji używanego rozwiązania. 

Rozproszone dane utrudniają podejmowanie decyzji i planowanie

Raport sprzedażowy pokazuje liczbę zamówień, magazyn przedstawia stan zapasów, a dział operacyjny przekazuje informacje o dostępnych zasobach. Każde zestawienie może być poprawne w ramach przyjętych zasad, a mimo to ich łączne wykorzystanie do planowania sprawia trudność. 

Wystarczy, że raporty odnoszą się do różnych momentów, korzystają z odmiennych definicji wskaźników albo nie uwzględniają zmian wprowadzanych poza oficjalnymi systemami. 

Dla menedżerów oznacza to konieczność dodatkowego uzgadniania danych przed podjęciem decyzji. Czasem potrzebne jest wyjaśnienie, dlaczego dwie aplikacje pokazują inny status zamówienia. Innym razem należy ustalić, czy raport finansowy obejmuje ostatnie korekty albo czy deklarowana dostępność towaru odpowiada rzeczywistemu stanowi magazynu. Takie czynności pochłaniają czas pracowników odpowiedzialnych za analizę i zarządzanie. Mogą również opóźniać reakcję na zmiany w działalności firmy. 

Rozproszenie informacji wpływa na decyzje dotyczące obsługi klientów, sprzedaży, finansów, zapasów, obciążenia pracą i bieżących operacji. W tych obszarach szczególne znaczenie ma możliwość korzystania z danych spójnych i wystarczająco aktualnych względem podejmowanej decyzji. 

Firma może przez dłuższy czas utrzymywać terminowość pracy mimo słabości w przepływie informacji. Doświadczeni pracownicy potrafią samodzielnie sprawdzać rozbieżności, uzupełniać brakujące dane i przypominać innym o zadaniach. Klienci otrzymują odpowiedzi, a raporty trafiają do zarządu zgodnie z harmonogramem. Taki wynik bywa jednak okupiony pracą, której oficjalne wskaźniki nie pokazują. Te same informacje są wprowadzane kilkukrotnie, raporty wymagają ręcznej weryfikacji, a pracownicy uzgadniają rozbieżności między zestawieniami. Dodatkowym źródłem trudności są odmienne definicje statusów i wskaźników stosowane w poszczególnych działach. 

Im większa zależność od tych czynności, tym trudniej ocenić rzeczywisty poziom ryzyka wyłącznie na podstawie terminowości wykonywanych zadań. 

IBM określa silosy danych (data silos) jako odizolowane zbiory informacji, które utrudniają udostępnianie danych między działami, systemami i jednostkami organizacyjnymi. Wskazuje również na konsekwencje korzystania z informacji nieaktualnych, fragmentarycznych i niespójnych, w tym pogorszenie jakości decyzji i sprawności operacyjnej. 

Takie ograniczenia są szczególnie istotne dla kadry zarządzającej, która potrzebuje wiarygodnego obrazu sytuacji również pomiędzy terminami przygotowywania okresowych raportów. 

Opóźniony dostęp do danych może utrudnić odpowiednio wczesne rozpoznanie wzrostu popytu, przeciążenia zespołu czy problemów z realizacją zamówień. Podobnie jest z oceną zgłoszeń klientów, oczekujących zatwierdzeń i szans sprzedażowych wymagających interwencji. 

Przy rozproszonym raportowaniu trudniej również ustalić źródło opóźnienia. Proces może rzeczywiście działać zbyt wolno, ale podobny obraz pojawi się wtedy, gdy informacje o wykonanych zadaniach docierają do raportu z kilkudniowym opóźnieniem. 

Rozróżnienie tych sytuacji ma znaczenie przy planowaniu zmian. Każda wymaga innego postępowania.

Jak problemy z danymi przekładają się na ryzyko biznesowe?

Pytania z tabeli można wykorzystać podczas przeglądu raportów i rozmów z osobami zarządzającymi poszczególnymi obszarami. Pozwalają ocenić, czy organizacja otrzymuje informacje wystarczające do podejmowania decyzji, zanim rozpocznie ocenę samych narzędzi informatycznych. 

Przykładowo, stan magazynowy wpływa na znacznie więcej działań niż codzienna praca magazynu. 

Handlowiec potrzebuje wiarygodnej informacji o dostępności towaru, aby potwierdzić termin dostawy. Jeżeli dane w ERP różnią się od informacji posiadanych przez magazyn, musi zweryfikować zamówienie dodatkowo. Czas odpowiedzi dla klienta się wydłuża, a ryzyko potwierdzenia niewłaściwego terminu rośnie. 

Dział operacyjny korzysta z kolei z informacji o rzeczywistym zapotrzebowaniu, planując obciążenie pracą. Jeżeli sprzedaż nie przekazuje aktualnych danych, planowanie zaczyna polegać na reagowaniu na zgłaszane potrzeby zamiast na odpowiednio wczesnym przygotowaniu zasobów. 

W finansach podobne znaczenie ma terminowość informacji o marży i przepływach pieniężnych. Zestawienie przygotowane po ręcznym uzgodnieniu kilku źródeł może przedstawiać prawidłowe wyniki, ale dotrzeć do zarządu zbyt późno, aby można było odpowiednio szybko zareagować. 

Rodzaj usprawnienia powinien odpowiadać przyczynie takich trudności. 

Jeżeli źródłem rozbieżności są niejednolite zasady wprowadzania danych, konieczne może być uporządkowanie ich rejestracji i aktualizacji w ERP lub CRM. W części przypadków wystarczy zmiana konfiguracji, zakresu uprawnień albo sposobu organizacji pracy. 

Gdy pracownicy potrzebują rejestrować dane bezpośrednio w miejscu wykonywania zadań, można rozważyć wykorzystanie Power Apps. Aplikacja dopasowana do konkretnego procesu może ograniczyć konieczność późniejszego przenoszenia informacji z papierowych formularzy czy dodatkowych zestawień. 

Power Automate znajduje zastosowanie w obsłudze powtarzalnych czynności, takich jak przekazywanie zadań do zatwierdzenia i wysyłanie przypomnień. Tam, gdzie dane są regularnie przepisywane pomiędzy aplikacjami, uzasadniona może być integracja systemów. 

W każdym przypadku analiza powinna wskazać, jakie błędy lub opóźnienia mają rzeczywiste konsekwencje dla kosztów, planowania, poziomu ryzyka i jakości obsługi. Pozwala to kierować prace tam, gdzie ograniczenia w przepływie informacji są najbardziej dotkliwe. 

Kiedy ręczne procesy stają się ryzykiem operacyjnym?

O tym, czy ręczny proces wymaga usprawnienia, wiele mówi jego znaczenie dla działalności firmy. 

Arkusz pomocniczy wykorzystywany sporadycznie do wewnętrznych obliczeń można stosunkowo łatwo zastąpić lub odtworzyć. Znacznie trudniej poradzić sobie z utratą pliku, który zawiera jedyną aktualną listę zatwierdzonych zamówień, obowiązujących wyjątków albo ustaleń z klientami. 

Podobnie wygląda sytuacja z wiedzą pracowników. Doświadczenie osób prowadzących dany proces jest cenne, ale organizacja powinna mieć możliwość kontynuowania pracy również podczas ich nieobecności. 

Sygnałem ostrzegawczym jest więc zależność przebiegu ważnych zadań od pojedynczych osób, nieudokumentowanych reguł lub informacji rozproszonych pomiędzy kilkoma narzędziami. 

Przy analizie takich procesów zwykle powracają podobne trudności: dane są często przepisywane, odpowiedzialność za poszczególne decyzje pozostaje niejasna, zatwierdzenia odbywają się poza systemem, a historia zmian jest niepełna. Czasem sposób obsługi wyjątkowych sytuacji zna tylko pracownik, który zajmuje się nimi od lat. 

Przy małej liczbie spraw organizacja może sobie radzić z tymi ograniczeniami. Wraz ze wzrostem obciążenia pojawia się więcej ręcznych uzgodnień, a ustalenie aktualnego stanu procesu zajmuje coraz więcej czasu. 

Istotnym sprawdzianem odporności procesu jest nieobecność osoby, która zazwyczaj go prowadzi. 

Czy inny pracownik będzie wiedział, jakie zadania są otwarte? Czy znajdzie ostatnie zatwierdzenia i obowiązujące ustalenia? Czy uzyska dostęp do potrzebnych danych bez przeszukiwania cudzej korespondencji? Czy dokumentacja papierowa jest dostępna i pozwala odtworzyć wcześniejsze decyzje? 

Podobne pytania należy zadać w odniesieniu do utraty pliku lub braku dostępu do jednego z wykorzystywanych źródeł informacji. 

Jeżeli kontynuowanie pracy wymaga w takich sytuacjach odtwarzania wiedzy i ręcznego ustalania przebiegu wcześniejszych działań, organizacja powinna ocenić poziom ryzyka operacyjnego.

Test pięciu pytań: jak zdecydować, które procesy usprawnić w pierwszej kolejności?

Po ustaleniu, gdzie informacje powstają, są zmieniane, zatwierdzane i wykorzystywane, można określić priorytety usprawnień. W ocenie należy uwzględnić częstotliwość wykonywania procesu, znaczenie dla działalności firmy, poziom ryzyka oraz dostępność informacji potrzebnych do nadzorowania jego przebiegu. 

Powyższe zestawienie pomaga odróżnić sytuacje, w których potrzebna jest zmiana technologiczna, od tych wymagających przede wszystkim uporządkowania zasad pracy. 

Firma może nadal korzystać z arkuszy Excel w procesach o niewielkim ryzyku. Również prosta ścieżka zatwierdzania nie musi uzasadniać rozbudowanego projektu informatycznego. Przy ważnych procesach biznesowych konieczne jest jednak określenie osoby odpowiedzialnej, wiarygodnego źródła danych oraz zasad postępowania. 

Gdy standardowe funkcje posiadanych systemów nie obsługują specyficznych potrzeb zespołu, przydatna może być aplikacja Power Apps. Pozwala przygotować rozwiązanie dostosowane do wybranego procesu, bez konieczności rozbudowanej modyfikacji głównego systemu biznesowego. 

Jeżeli największym ograniczeniem są powtarzające się przypomnienia, przekazywanie zadań i oczekiwanie na zatwierdzenia, można rozważyć automatyzację obiegu pracy. Warunkiem jest wcześniejsze ustalenie, kto podejmuje decyzje i jakie reguły powinny obowiązywać na poszczególnych etapach. 

Inaczej należy podejść do procesu, który zgodnie z przyjętym modelem organizacyjnym powinien być realizowany bezpośrednio w ERP lub CRM. Tutaj właściwym kierunkiem może być optymalizacja istniejącego rozwiązania, zmiana konfiguracji albo uporządkowanie sposobu korzystania z dostępnych funkcji. 

Jeżeli natomiast pracownicy regularnie eksportują, przepisują i uzgadniają te same dane, analiza powinna objąć możliwości integracji systemów oraz zasady ich wymiany. 

Decyzję o technologii należy poprzedzić dokładnym rozpoznaniem procesu. Automatyzacja może ograniczyć nakład pracy potrzebny do wykonywania powtarzalnych czynności, ale zachowa również reguły, według których została zaprojektowana. 

Gdy reguły są błędne, odpowiedzialność pozostaje niejasna, a dane wejściowe są niespójne, system będzie przetwarzał te same problemy w sposób zautomatyzowany. Z tego powodu przed projektowaniem rozwiązania trzeba ustalić prawidłowy przebieg pracy i zakres odpowiedzialności poszczególnych uczestników.

FAQ - najczęściej zadawane pytania

Czy korzystanie z arkuszy Excel zawsze stanowi ryzyko dla firmy?

Nie. Excel może dobrze obsługiwać pomocnicze obliczenia, analizy i proste zadania organizacyjne. O poziomie ryzyka decyduje przede wszystkim sposób wykorzystania arkusza. Szczególnej kontroli wymagają pliki służące do regularnego podejmowania decyzji, zatwierdzania działań, przygotowywania raportów i zarządzania zobowiązaniami wobec klientów. Jeżeli nie mają określonego właściciela, dokumentacji, zasad testowania i kontroli zmian, trudno zapewnić wiarygodność danych oraz odtworzyć wcześniejsze ustalenia. 

Kiedy warto zastosować Power Apps?

Power Apps można rozważyć, gdy firma potrzebuje aplikacji obsługującej konkretny proces biznesowy, którego nie obejmują standardowe funkcje obecnego oprogramowania. Dotyczy to między innymi zadań, przy których Excel i korespondencja e-mail nie zapewniają już wystarczającej kontroli nad informacją, a rozbudowana modyfikacja ERP lub CRM nie jest konieczna. Aplikacja może uporządkować rejestrowanie danych i obsługę procesu, z uwzględnieniem odpowiednich zasad zarządzania. 

Od czego zacząć przed automatyzacją procesu?

Najpierw należy prześledzić, jak proces przebiega podczas codziennej pracy. Trzeba uwzględnić również czynności realizowane poza oficjalnymi systemami, wskazać osoby odpowiedzialne za poszczególne decyzje i określić wiarygodne źródła danych. Kolejnym zadaniem jest rozpoznanie zbędnych czynności, powtórzeń i niejasnych reguł postępowania. Na tej podstawie można zaprojektować automatyzację dostosowaną do uporządkowanego procesu. 

Jak rozpoznać ukryte ryzyka w procesach biznesowych?

Analizę można rozpocząć od rozmów z pracownikami odpowiedzialnymi za realizację zadań. Należy ustalić, skąd pobierają aktualne dane, gdzie zapisują zmiany i zatwierdzenia oraz w jaki sposób przekazują informacje kolejnym osobom. Następnie trzeba porównać rzeczywisty przebieg pracy z procesami realizowanymi w oficjalnych systemach. Rozbieżności należy ocenić pod kątem kosztów, ryzyka błędów, wpływu na obsługę klientów i dostępności informacji potrzebnych kadrze zarządzającej. Szczególną uwagę należy poświęcić procesom zależnym od pojedynczych pracowników, dodatkowych plików i ręcznego uzgadniania danych między działami.  

Jeżeli ręczne operacje zaczynają utrudniać raportowanie, kontrolę nad procesami, obsługę klientów lub terminową realizację zobowiązań, GO ERP może pomóc przeanalizować te zależności i określić zakres potrzebnych usprawnień. Analiza pozwala wskazać procesy, które mogą pozostać bez zmian, obszary wymagające dodatkowych zasad kontroli oraz sytuacje, w których uzasadniona będzie automatyzacja, integracja systemów albo przebudowa dotychczasowego sposobu pracy.